Yol,eylem halinde olmanın,yürümenin simgesi mi? Dünyaya belli bir bakışla bakmak,en azından dünyada bize nasibedilen hayatı anlamaya çalışmak mıdır yolcu olmak? Belki bir bedel,belki bir hakediştir yolculuk. Kendini fethetmeye yönelik bir yola çıkışla,geçmişi ve geleceğiyle yaşadığımız yeryüzünü anlama cehdiyle başka iklimlere ulaşma içgüdüsüdür.

Hayat bir yolculuk mu? Başlangıç noktasından belli bir mesafeye kadar bizim algılayamadığımız; ancak yürüdüğümüzü bildiğimiz,yorgunluğunu duyduğumuz,gelecek yolları yürüme şevkini sevinerek gördüğümüz,ne zaman biteceğini bilmediğimiz bir yolculuk..

Sözkonusu olan bizim hayatımız… ‘Özel alanı’ olduğu gibi bize ait olsa da, ‘genel alanı’ içindeki bütün hareketimizin bizim dışımızdakilerce de bilindiği ve belki kaydedildiği hayatımız… Düşünce ve eylemlerimizin birçok yargıyla doğrulandığı hayatımız…Başkalarının yargıları,toplumun ve erkin kuralları,kendi içsel yargımız.. Dünyanın binlerce yılda oluşulagelen insani kurallarının mihengine vurulan hayatımız… Öyleyse,içiçe geçmiş birçok kuralla birlikte bu yolculuğu sürdürme zorunluluğumuz gün gibi ortada. Öyleyse bir yandan menzillerimize varma aceleciliği,diğer taraftan yolun kurallarına uyma dikkati… Bu iki önceliğin bir dengede olması gerekliliği,yolculuğumuzun belirleyici etmenleri… Sürüp gidecek ve bize ayrılan sayfada okunabilir bir yazı olabileceğimiz gibi;kargacık burgacık, anlaşılamaz harfler,rakamlar ve çizgiler de olabileceğimiz gerçeği…
Bazan amaca ulaşma aceleciliğinden kaynaklanan kırılıp dökülmüş pervasız eylemler,bazan da aşırı kuralcılığın şevksiz ve yavaş hareketleri.. Bütün mesele yüreğe, beyinden geçirildikten sonra yerleştirilen amacın,şevkle ve dikkatle adım adım gerçekleştirilmeye çalışılması. Aslolan bu… İnsanoğlunu,kendisine ayrılan sayfayı, insanların hoşnutlukla anacakları duygu,düşünce ve eylemle doldurması. Aslolan bu…

Ne kalacak bizden geriye? Yaşadığımız hayatı,yani yolun bize ayrılan bölümünü çok önemsesek de,dünyanın ve insanın varolduğu günden yokolacağı sürece kadarki bir dönemde nedir bir kişinin hayatı? ‘Hiçtir’ ya da ‘Herşeydir’. İkisi de mümkün. O halde?

Yaşamanın püf noktası da budur herhalde: Hep veya hiç olmak. Bu gerçeğin farkında olmak,hayat olarak bize ayrılan alanı,başkalarının hayatına zarar vermeden,bir güzellikler ülkesi olarak bezemek anlamına da gelir. Kendi hayatımızın alanına kuşbakışı bakarak, eserimizi görme imkanı. Bu içedönüştür;içdenetimdir,içsel anlamdadır. Bunu bize sağlayan da nefs muhasebesi denilen özeleştiridir. Ancak bu yöntemle kendi yaptıklarımızı görme bilincine ulaşabiliriz.

Bir başlangıç yazısı için ağır oladuğunu bile bile, yaşam ve insanın,sanatla ilişkisine de bakmak gerektiğine inanıyorum. ‘Sanatın hayatımızdaki yeri nedir?’ sorusunu sorarak.

Hayatımızda sanatın yeri nedir?

Sanatın,bazılarınca farkedilmeden,anlamdırılmadan yaşanan bir kır çiçeği demeti olduğunu bilmekle başlayalım. Bazılarınca da didiklenen,geçmişi ve geleceği irdelenen,güçlü temellerle bugüne sağlam bir yapı olarak kurulmaya çalışılarak yaşanan bir güzellikler ülkesi olduğunu bilelim.

Sanat,geçmişte hep vardı,gelecekte de insanın aksayan yanlarını doğrultucu olarak hep var olacaktır diyebiliriz. Toprağımızın çatlayan yarıklarını doldurup doyuran bir su olacağını da… Bizim kırılgan yanımızı onaran gizli ve görünmez bir onarıcı olduğunu da eklemeliyiz. Sanat,hepimizin hayatında yer yer ortaya çıkan ve unutulmazlığını gecelerimize nakşeden samanyoludur da.

Sanat hep vardı.

Özellikle bizim uygarlığımızda.

Şiir mesela… Yönetimin bir parçası gibiydi.

Bizim uygarlığımızın yüceldiği her dönemde,neredeyse hep şiirle kanatlandığı söylenebilir. Şiirle hayal edildiği ve şiirle gerçekleştirilen medeniyetin toprağımızda derin bir iz bıraktığı da bilinmektedir.

Yönetim geleneğimizin şiir izleri bu nedenle önemlidir,bize kılavuz olacak bir zihin açıklığı sağladığı için. Yine uygarlığımızın sanat kalıntıları da birkaç kökten beslenen bu ulu ağacın,hangi damarlardan hangi besinleri aldığını bilmemiz açısından önemlidir.

Su akarak ve yayılarak ve doyurarak geliyor..

Bize düşen yetiştirmek…

Üreterek,güzelliklerle doldurmak sayfamızı.

Yolcu olmanın anlamı da bu olsa gerektir.

Merhaba!

Popularity: 10% [?]

Bu Yazıyı Paylaşın

Bu Konu İle İlgili Yazılar