Cumali Ünaldı

İllüzyon, fransızca bir kelime. Anlamı çok ilginç.. ‘Görünüşü, gerçeği sandıran duygu ve zihin yanılması’ olarak açıklıyor sözlükler. Hem gerçek gibi görünecek, hem de bir yanılma olacak…

Bu illüzyon işinin ustası Zati Sungur’du bizim çocukluğumuzda…

Şimdi başkaları da var. Yerli,yabancı. Yığınla gözbağcı…

İllüzyonun bir de bürokratlar tarafından yapılanı var. Her yeni gelen iktidara üst bürokrasi tarafından uygulanan kuşatma. Üst kademe yöneticilerin, geçmişin tozlu raflarından alıp, patates baskısı yöntemiyle ruhunu bozmadan, yeni gelen iktidarın meşrebince süsleyerek cilaladıktan sonra sundukları süslü dosyalar.

Okumaya devam et >>> »

Popularity: 6% [?]

Bu Yazıyı Paylaşın

Doğru olan ne? Soruna bir bütün olarak bakabilmek mi?

Bir yere bakarken, başka yerleri, bakılmayan yanları da görebilmek. Bir tarafa yapılacak bir uygulamanın, başka taraflardaki etkisini tahmin edebilmek… Ona göre önlemler alabilmek.

Türkiye’de doğal kaynaklara ilişkin uygulamalarda hep ihmal edildi bu önemli özellik. Düşünülmeden yapılan uygulamalar, bir süre sonra büyük zararlar vermeye başladı.

Okumaya devam et >>> »

Popularity: 7% [?]

Bu Yazıyı Paylaşın

Kim? Turgut Özal’dan sözetmek istiyorum. Yavuz Sultan Selim için tarihçilerin söylediği söz nasıl da örtüşüyor Turgut Özal’la.. ‘Onu ne uleması -bilginleri,sivil bürokratları- ,ne umerası -asker bürokratları-,ne de oğlu anladı…’ sözü.

Burada oğlu,öldükten sonra iktidarı devralan kişi olarak algılanacağı için Turgut Özal’ın kurduğu partiyi yönetenleri ‘oğlu’ olarak anlamak doğru olur.

Beklenmedik biçimde iktidar yolu açılınca,hazır olmayan nice insan,bilmediği alanda sorumluluklar aldı.. Bu ülkenin kaderini etkileyecek kararlara imza attı. Turgut Özal’a yakın görünerek,kendi adlarını parlatmaya çalıştı. Toplum da onların arkasındaki gücü gizlendiği için- göremedi ve marifeti onlardan menkul sandı..  Okumaya devam et >>> »

Popularity: 6% [?]

Bu Yazıyı Paylaşın

Gençlik dönemlerimde, öğrenci olan bir grup arkadaşımın cep harçlıklarıyla çıkardıkları bir dergide, yazarını bile unuttuğum bir yazının adı bu.

Biten her güzel şeyin sebebini bir fitnede mi aramalıyız? Biten güzel evlilikler, biten iş ortaklıkları, başlangıçta heyecanların köpürüp durduğu, sonra birdenbire sönüp yok olduğu sosyal-kültürel amaçlı dernekler-vakıflar, Türkiye’ye umut aşılayan şimdi ‘yok gibi’ olan siyasal partiler… Kırılan dostluklar…

Hepsinin içinde de bir ‘fitnenin maliyeti’ var…

Gençlere imrenmemek mümkün mü? Okumaya devam et >>> »

Popularity: 6% [?]

Bu Yazıyı Paylaşın

Söz, çok eski bir hikayeye sahip. Biraz kişisel, ama yine de anlatmak istiyorum izninizle.

9-10 yaşlarındayım, ilkokuldayım, yaz tatilinde bir aya yakın bir süre terzi çıraklığı yaptım.

Malatya-Yeşilyurt’ta tabelasında ‘Bizim Terzi Mahmut Özer’ yazan bir dükkanın arka bölmesinde… Babamın dostlarındandı Mahmut Usta…

Bir yaz ikindisi. Usta dükkanda yok. Yaşları belki 15-18 civarındaki iki kalfa Bayram ve İsmet, iki sineğin kanatlarını koparmış, heyecanla yarıştırıyor.

Birdenbire usta içeri girdi.

Kalfalar o utançla toparlandı ve..

Mahmut Usta konuştu.  Okumaya devam et >>> »

Popularity: 6% [?]

Bu Yazıyı Paylaşın

Günümüzde, içinde ‘dost’ ve ‘dostluk’ kavramlarını barındıran bir cümlenin yersizliği düşünülebilir. Hayatın biraz daha hızlanması, hızlanırken kendinden başka her şeye ‘bigane’leşmesi, ‘benmerkezci’ bir yörüngeye girmesi birçok güzellikle birlikte dostluğu da dünyamızın dışına itmiş olabilir.

Birçok kişi, anlattıklarımızı arkaik birer hikaye olarak algılayıp, kendi dünyasında böyle aşırılıklara yer olmadığını söyleyebilir. Yine de ‘dost kimdir, dostluk nedir?’ diye sormaktan alıkoyamaz bizi. Çünkü, insanoğlu, kendini anlatım yollarında birini de dostlukta bulmuştur. İnsanlar, özelliklerinin, duygularının, düşüncelerinin ya da yaşam biçimlerinin uyuştuğu insanlarla dost olurlar. Bu, insan olmanın bir gereği gibidir.

Dost olmak, dostluk… Nedir?  Okumaya devam et >>> »

Popularity: 10% [?]

Bu Yazıyı Paylaşın